Strony

wtorek, 25 czerwca 2013

Zły list, nowe znajomości i nowe kłopoty

Następnego dnia w szkole było to samo co wczoraj, czyli nudy. Każdy  gapił się na mnie jak na jakiegoś kosmitę. Na szczęście lekcje nam się urwały, więc po 11 byłem w domu. Usiadłem w salonie i zacząłem oglądać telewizję. Przełączałem kanały w poszukiwaniu jakiegoś fajnego filmu, lecz nic takiego nie leciało. Do domu wszedł ojciec.
- Drugiego dnia wagary? - zdziwiła się
- Tak, a czemuż by nie? W końcu trzeba zacząć - odburknąłem
Wszedł do pokoju i usiadł na kanapie
- Idę do lekcji - powiedziałem i wstałem
- Zaczekaj
- Co znowu?
- Wierzę,  że zmienisz swoje zachowanie, my naprawdę chcemy dla ciebie dobrze
- Cieszę się ,ale teraz się śpieszę - rzuciłem i pobiegłem na górę po schodach
Zamknąłem za sobą drzwi od pokoju i usiadłem na łóżku. Z zamyśleń wyrwał mnie odgłos przychodzącego połączenia. To Evelyn. Szybko nacisnąłem czerwoną słuchawkę i rzuciłem telefon na łóżko obok. Nie miałem zamiaru odbierać. Jedynym plusem przyjazdu tutaj była ucieczka od przeszłości.
Po czternastej wróciła moja matka ze swojej nowej pracy. Była lekarzem w szpitalu. Ojciec też niezłą posadkę sobie zapewnił. Został policjantem, normalnie świetnie. Teraz to życie  będzie o wiele trudniejsze. Komórka znów zapikała. To samo połączenie, które zostało również odrzucone. Zostawiłem komórkę w szufladzie i zbiegłem na dół.
- Ty już w domu? - zdziwiła się odkładając torebkę na szafkę
- Cześć mamo, też się cieszę że ciebie widzę. Tak, jak widać, chyba że jestem czyimś klonem
- Mam do ciebie jeszcze jedną sprawę- zaczęła wyciągać jakiś zeszyt z torebki
- Jaką?
- Ten zeszyta dała mi taka miła dziewczyna, mówiła że pożyczyłeś jej zeszyt wczoraj i oddaje ci go
- Zeszyt?
- Nie wiem, skoro pożyczałeś. Ja idę się odświeżyć, za jakąś godzinkę będzie obiad - znikła za drzwiami sypialni
Zacząłem się zastanawiać co to za zeszyt. O ile dobrze pamiętam wczoraj nie pożyczałem nikomu zeszytu, a już na pewno nie poznałem żadnej dziewczyny. Otworzyłem zeszyta na pierwszej stronie.

Danny Shad klasa III D


Ten zeszyt był z poprzedniej szkoły, wtedy kiedy chodziłem do trzeciej gimnazjum. Pismo wskazuje że to musi być mój zeszyt. Zacząłem kartkować strony i znalazłem list w białej kopercie. Nie był zaadresowany do nikogo. Poszedłem do swojego pokoju. Usiadłem na krześle i na spokojnie otworzyłem kopertę. W środku znajdował się jakiś list, albo wiadomość. Rozłożyłem zapisaną kartkę papieru. Na środku dużymi literami pisało od kogo. Gdy przeczytałem imię i nazwisko zamarłem.Wiedziałem co będzie zawierała dalsza treść listu. Oparłem ręce na kolanach i zacząłem czytać

Inis Blake

Bardzo zaskoczyło mnie twoje zniknięcie Danny.  Nie spodziewałam się po tobie że uciekniesz. Próbowałam wielokrotnie się z tobą z komunikować, lecz nawet nie odbierasz telefonów. Zajęło mi kilka dni by cię znaleźć. Mogłeś chociaż powiedzieć gdzie wyjeżdżasz, aby nie marnować mojego tak cennego czasu. Nie musisz się martwić, przez jednego psa który węszył i prawie namierzył naszą działalność byliśmy zmuszeni i my się wyprowadzić. Dziwnym trafem mój brat tu jest więc wpadłam go odwiedzić i przypadkiem spotkałam twojego młodszego brata który szedł chodnikiem. Pamiętaj że od nas nie tak ławo się uwolnić. A teraz nie smuć się, ciesz się że mam dobry humor i nie zginiesz. Miłego dnia Danny i nie zapomnij o nas.


Przeczytałem ten list z dwa razy. Zgniotłem go i wyrzuciłem do kosza. Byłem wściekły. Mogłem się domyślić że nie dadzą mi spokoju, ale nie sądziłem że tak szybko mnie znajdą. Krążyłem teraz po pokoju w poszukiwaniu odpowiedzi ,,Co teraz?''. Gdy trochę ochłonąłem zszedłem na dół na obiad. Usiadłem do stołu i zacząłem bawić się jedzeniem.
- Zjedz coś w końcu - powiedział ojciec sięgając po dokładkę surówki
- Nie, nie jestem głodny - wstałem od stołu
- Danny - zaczął ojciec
- Zostaw go - powiedziała matka spokojnym głosem - Jak zgłodnieje to przyjdzie
Pokiwałem głową i wziąłem bluzę wiszącą na wieszaku i wyszedłem na dwór. Słońce wciąż wisiało wysoko na niebie i mocno świeciło. Szedłem chodnikiem mijając dom sąsiadów
- Podasz? - zawołał ktoś i wtedy dostrzegłem toczącą się przede mną piłkę
- Jasne - powiedziałem i schyliłem się by wziąć piłkę - Trzymaj - podałem ją chłopakowi
- Sean Kendrick - podał rękę
- Danny Shad - przedstawiłem się odwzajemniając uścisk - Ty chyba chodzisz za mną do klasy
- Tak, zgadza się - uśmiechnął się chłopak - Siedzisz nawet za mną na fizyce w ławce
- Na prawdę? - zapytałem a chłopak przytaknął - Nie zauważyłem
- Zdarza się - powiedział - Grasz?
- Przeważnie gram w kosza, ale w piłkę nożną też zdarza się pograć - spojrzałem na piłkę
- Zapisałeś się do drużyny w szkole?
- Nie, nie wiem czy znajdę czas, w starej szkole grałem... - westchnąłęm - Ale teraz..
- Jak chcesz to jutro zaprowadzę cię do tenera
- Dobra - wzruszyłem ramionami
- Chodź na chwilę do mnie, jest u mnie kilku kumpli z naszej klasy, chętnie by cie poznali - chłopak ruszył przodem
Chwilę się zastanawiałem ale potem poszedłem za Sean'em. Poszliśmy za dom gdzie znajdował się ogród.
- Mamy gościa - zaczął chłopak - Poznajcie Danny'ego - przedstawił mnie
Towarzystwo było nawet fajne, nie byli snobami jak ich sobie wyobrażałem. Zaczęliśmy na początku rozmawiać o piłce. Dowiedziałem się nawet że raz graliśmy mecz, tylko wtedy byłem ze starą szkołą
Minęło kilka godzin na rozmawianiu i graniu. Z pięknego popołudniowego dnia zrobił się  chłodny wieczór. Wszyscy zaczęli się rozchodzić
- Ja też już idę, późno się robi, dzięki
- Nie ma za co, teraz jesteś zmuszony częściej tu wpadać
- Postaram się - pożegnaliśmy się i wróciłem do domu
- Gdzie byłeś - padło pierwsze pytanie ojca
- U tego syna sąsiada, jak mi nie wierzysz to możesz..
- Dobra, już, wierzę ci - zaśmiał się - Słychaćwas było aż w mieszkaniu
- Cieszę się, idę do pokoju
- Zejdź za pięć minut na kolacje - rzucił ojciec kiedy wchodziłem po schodach
- Postaram się nie spóźnić - zaśmiałem się
Ja zawsze spóźniam się na kolacje lub na lekcje. Inni muszą do tego przywyknąć. Te kilka godzin u kolegi poprawiło mi humor, lecz gdy wszedłem do pokoju i zobaczyłem stary zeszyt na którym leżała pusta biała koperta, złe wspomnienia powróciły. Zamknąłem zeszyt i włożyłem go do szuflady. Przy okazji wziąłem komórkę. Sprawdziłem czy nikt do mnie nie pisał. Zamiast SMS'ów było dwadzieścia nieodebranych połączeń. Ta cała kobieta jest na prawdę chora. Zamiast zadzwonić osobiście każe wydzwaniać pozostałym osobą w mafii. Chociaż ten fakt i tak by nie zmienił, bo nie miałem zamiaru odbierać. Zszedłem na dół. Po kolacji oglądałem telewizję do późna do póki nie zasnąłem na wersalce.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz